www.misterium.ksu.pl                                                                                   





AKTUALNOŚCI

Kancelaria parafialna

Msze św. i nabożeństwa

Ogłoszenia parafialne

Nasi duszpasterze

Nasza Pani Makowska

Modlitwy do Matki Bożej Makowskiej

Sanktuarium - galeria

Z HISTORII  NASZEGO  SANKTUARIUM

Koronacja obrazu Matki Bożej Makowskiej

Konsekracja ołtarza - galeria  

Akt oddania Niepokalanemu Sercu Maryi 

ARCHIWUM 2010

Poświęcenie pamiątkowej tablicy

Dziękczynienie za plony 2010

Wdzięczność - pożegnanie ks.Andrzeja

Odpust parafialny 2010

Śmierć byłego proboszcza

25-lecie święceń kapłańskich Ks. Proboszcza

Misterium Męki Pańskiej "Przyjdźcie do Mnie..." AD 2010

Misja Święta AD 2010

ARCHIWUM 2009

Spektakl "Brat Naszego Boga"

XXX rocznica koronacji obrazu Matki Bożej Makowskiej

IX Dzień Papieski

Wdzięczność - pożegnanie
Ks. Bogusława

Rok Św. Pawła

"Ku odnowie rodziny"

Święcenia kapłańskie

"Miejcie odwagę..." koncert zespołu NORO LIM

Bierzmowanie 2009

VI Archidiecezjalny Kongres Misyjny Dzieci

Misterium Męki Pańskiej "Pójdź za Mną!" 2009

Droga Krzyżowa na Makowską Górę

Pielgrzymka do Ziemi Świętej

ARCHIWUM 2008

Moje Betlejem - koncert Skaldów


Makowskie pastorałki


Pamięć, wdzięczność, wspomnienia...


VIII Dzień Papieski


Wdzięczność - pożegnanie
ks. Sławomira


Odpust parafialny


Monika Grajewska


Lednickie czuwanie młodych


Zespół "NADZIEJA"

Majówka "do tańca i do różańca"


Peregrynacja relikwii bł. Karoliny Kózkówny


Sakrament Bierzmowania


Tryptyk Rzymski


Niedziela Palmowa  


Droga Krzyżowa Naoczni Świadkowie  2008


Misterium Męki Pańskiej Pójdź za Mną...!"  2008

ARCHIWUM 2007

Cecyliada 2007


Nabożeństwa Fatimskie 2007


Rekolekcje na dobry początek 2007


Misterium Męki Pańskiej "Pójdź za mną..." 2007


Droga Krzyżowa "Naoczni świadkowie"


Droga Krzyżowa multimedialna


Z ŻYCIA KOŚCIOŁA

W oczekiwaniu na beatyfikację Jana Pawła II

NOWY ROK 2011

Nowy Błogosławiony - ks. Jerzy Popiełuszko


Rok Kapłański


LINKI

Oficjalna strona parafii Maków Podhalański

DOBRY MAILING

Informacje

Dobry mailing

Zapisz się do Dobrego Mailingu!




free counters

      W NASZYM SANKTUARIUM...

SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ MAKOWSKIEJ
OPIEKUNKI I KRÓLOWEJ RODZIN
w Makowie Podhalańskim

 

 

 

UKORONOWANA

UKORONOWANA

 

 

 
Sługa Boży Ojciec Św. Jan Pawel II  

                            

 

Santo Subito Alleluja!

 

Dziękujmy Bogu i radujmy się, radujmy się całym sercem, że spełnia się pragnienie nas wszystkich. Już wkrótce Jan Paweł II, którego kochał i podziwiał świat, który prowadził nas ku Wyżynom swym słowem, przykładem życia i odchodzeniem, będzie ogłoszony błogosławionym. Dzieli nas od tego dnia – 1 maja – niespełna dwa miesiące. Co prawda już w grudniu 2009 roku papież Benedykt XVI zatwierdził dekret o heroiczności cnót Jana Pawła II, ale proces beatyfikacyjny mógł być zakończony dopiero po uznaniu cudu, który dokonał się za wstawiennictwem Sługi Bożego. 

 

Dla milionów Polaków On sam był cudem. Z biegiem lat coraz liczniejsi pojmowali jakim cudem jest ksiądz – poeta Karol Wojtyła, duszpasterz, potem arcybiskup, Polak, na tronie Piotra, Wielki Pielgrzym, wzór pracowitości, modlitwy, cierpienia, Jego pielgrzymki do Ojczyzny przeżywaliśmy jako kolejne objawienia się cudu – Człowieka posłanego przez Pana. Teraz czekaliśmy na cud niecierpliwie, ale z niezachwianą wiarą.

 

I cud się wydarzył, nie jeden zresztą i nie jedną łaskę wyprosili modlący się za wstawiennictwem Jana Pawła II, ale podstawą do zakończenia procesu stało się cudowne uzdrowienie francuskiej zakonnicy – Marie Simon-Pierre ze Zgromadzenia Małych Sióstr Macierzyństwa Katolickiego. Ten cud wydarzył się dwa miesiące po śmierci Jana Pawła II, a wymodlony był przez współsiostry ze Zgromadzenia.

 

Siostra Marie Simon-Pierre od wielu lat cierpiała na chorobę Parkinsona. To choroba układu nerwowego, nieuleczalna. Jest poniekąd wyrokiem. Powoduje powolną degradację organizmu: utratę sprawności ruchowej, drżenie rąk, a potem całego ciała, zaburzenie mowy, często dojmujący ból któregoś z organów, nierzadko bezsenność … Dziś dostępnymi środkami można zaledwie, i to nie zawsze, spowolnić jej rozwój, ale nie można jej wyleczyć.

 

Choroba Parkinsona dotknęła, jak pamiętamy, także Ojca Świętego Jana Pawła II. Świat obserwował jego bohaterskie zmaganie się z narastającą niemocą, jego heroiczne dźwiganie krzyża. Pamiętamy Go, stojącego w oknie przy Placu Św. Piotra bezmownego, z bezradnym gestem rąk, dającego wówczas świadectwo przemawiające równie głęboko, a może głębiej niż słowa, których już nie był w stanie wypowiedzieć.

 

I oto teraz, za Jego wstawiennictwem, zostaje całkowicie uleczona Siostra Marie Simon-Pierre. Ona, którą gwałtowny rzut choroby przykuł do łóżka, pozbawił możliwości normalnej egzystencji, wstała wczesnym rankiem 2 czerwca 2005 roku, zeszła do kaplicy i – tego dnia wróciła do pełni zdrowia. Potwierdziło ten fakt orzeczenie specjalnej lekarskiej komisji. I od przeszło pięciu lat, Siostra Marie cieszy się zdrowiem, bez konieczności pobierania leków, włączona we wszystkie prace swego Zgromadzenia.

 

 

Wkrótce uroczystość beatyfikacji Jana Pawła II. Wielka i ważna uroczystość. Przeżyjmy ją nie jak festyn, ale jak liturgię. Wspomnijmy to, co może nieraz gubiliśmy z oczu w zetknięciu z wielkością Jana Pawła II. On sam starał się być wśród nas tak, aby odsłaniać Chrystusa. Przed nami wyłaniające się pytanie: Czym wypełnimy ten czas oczekiwania? Jakie postanowienia towarzyszyć będą naszym modlitwom?  Jak będziemy chcieli udowodnić – sobie, Jemu, że nasza dla niego miłość i wdzięczność – są autentyczne?

 

Niech temu czasowi refleksji towarzyszą słowa Jana Pawła II, do którego przesłań powinniśmy wracać znacznie częściej. Niech Ta, której On zawierzył całe swoje życie, będzie nam Przewodniczką. Kto może, niech raduje się w ciżbie przed Bazyliką Św. Piotra w Rzymie.

 

Ale do naszego nowego Błogosławionego będzie też blisko w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach, a także w każdym kościele, w każdej kaplicy.

 

 

 

Źródło: "List do Pani" - miesięcznik Polskiego Związku Kobiet Katolickich nr 2 (191)

Luty 2011; autor tekstu: Maria Wilczek              

 

 

 

 

 

 

 

 

Beatyfikacja Jana Pawła II jest dla naszej parafii  wyjątkowym czasem Bożej łaski i wielkiej wdzięczności Panu Bogu. Bo przecież to On - Papież z Polski - ukoronował w czasie swej pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny  obraz Naszej Pani Makowskiej, Królowej Rodzin, spłacając - jak to sam później powiedział - "szczególny dług serca wobec Matki Bożej".  Wcześniej jeszcze jako biskup krakowski wielokrotnie nawiedzał naszą parafię, odwiedzał rodziny, sprawował nabożeństwa, udzielał sakramentów świętych, modlił się przed obrazem Matki Bożej Makowskiej. Jeszcze wielu parafian z Makowa i okolic pamięta te niezwykłe wizytacje umiłowanego Pasterza z Krakowa.   
 

Jakże wielka winna być nasza wdzięczność Bogu, że pozwala nam uczestniczyć w tak wielkich swoich dziełach.

 

Niech ten czas, jaki pozostał do tego wielkiego i radosnego  wydarzenia, będzie dla nas okazją do przypomnienia sobie nauczania i przesłań Wielkiego Polaka, zawartych w Jego pontyfikacie.

 

 

 

 

 

UKORONOWANA

 

"Tu, z tego miejsca, powtarzam wołanie z początku mego pontyfikatu: Otwórzcie drzwi Chrystusowi! W imię poszanowania praw człowieka, w imię wolności, równości, braterstwa, w imię międzyludzkiej solidarności i miłości: wołam: Nie lękajcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi! Człowieka nie można zrozumieć bez Chrystusa."

 

 

 Gniezno, 3 czerwca 1997 r.

 

 
 

"Pragnę w imię naszej wspólnej Matki-Ojczyzny jeszcze raz oddać hołd każdej polskiej kobiecie, każdej polskiej dziewczynie, oddać hołd macierzyństwu. Oddać hołd kobiecości, oddać hołd dziewictwu!

Gdyby nie było macierzyństwa  fizycznego czy duchowego, nie byłoby gniazda, nie byłoby kolebki, nie byłoby rodziny, nie byłoby narodu!

Uczyńmy wszystko, ażeby w najwyższym poszanowaniu była kobieta na ziemi polskiej, ażeby w najwyższym poszanowaniu było macierzyństwo na ziemi polskiej."

 

Gniezno, 3 czerwca 1979 r.

   

"Stosunek do daru życia jest wykładnikiem i podstawowym sprawdzianem autentycznego stosunku człowieka do Boga i do człowieka, czyli wykładnikiem i sprawdzianem autentycznej religijności i moralności."

 

 

Jasna Góra, 19 czerwca 1983 r.

 

 

 

"Umiłowani Bracia i Siostry, nie wstydźcie się Krzyża! Starajcie się na co dzień podejmować Krzyż i odpowiadać na miłość Chrystusa. Brońcie Krzyża, nie pozwólcie, aby Imię Boże było obrażane w waszych sercach, w życiu społecznym, czy rodzinnym!

Dziękujmy Bożej Opatrzności za to, że krzyż powrócił do szkół, urzędów publicznych, szpitali. Niech on tam pozostanie! Niech przypomina o naszej chrześcijańskiej godności i narodowej tożsamości, o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy, i gdzie są nasze korzenie. Niech przypomina nam o miłości Boga do człowieka, która w Krzyżu znalazła swój najgłębszy wyraz."

 

Zakopane, 06 czerwca 1979 r.

 

"Umiejmy dzielić się chlebem z tymi, którzy go nie mają lub mają go mniej od nas! Umiejmy otwierać nasze serca na potrzeby braci i sióstr, którzy cierpią z powodu nędzy i niedostatku! Czasem wstydzą się do tego przyznać, ukrywając swoją biedę. Trzeba ku nim dyskretnie wyciągnąć bratnia, pomocną dłoń."

Wrocław, 01 czerwca 1997 r.

 

 

 

"Na krzyżu spotykają się nędza człowieka i miłosierdzie Boga. Wielbienie tego bezgranicznego miłosierdzia jest dla człowieka jedyną drogą, pozwalającą otworzyć się na tajemnicę, którą objawia Krzyż. Krzyż jest osadzony w ziemi i mogłoby się wydawać, że korzeniami tkwi w złu człowieka, jednak wznosi się on ku górze, jak palec wskazujący wycelowany w niebo, znak przypominający dobroć Boga. Za sprawą Krzyża Chrystusa został pokonany szatan, przezwyciężona śmierć, przekazane życie, przywrócona nadzieja, dane światło."


Bratysława, 14 września 2003 r.

 

 

"Chciałbym z mocą wezwać wszystkich do ponownego odkrycia niedzieli: nie lękajcie się ofiarować waszego czasu Chrystusowi! Czas ofiarowany Chrystusowi nigdy nie jest czasem straconym, ale raczej czasem, który zyskujemy, aby nadać głęboko ludzki charakter naszym relacjom z innymi i naszemu życiu."


 Watykan, 1998 r.

 

 

 

 

"Nie jest możliwy autentyczny pokój bez poszanowania życia, zwłaszcza niewinnego i bezbronnego, jakim jest życie dzieci nie narodzonych. Elementarna logika wymaga, aby ten, kto dąży do pokoju, bronił życia. Żadne działanie na rzecz pokoju nie może być skuteczne, jeżeli z równą siłą nie będziemy przeciwstawiać się zamachom na życie w każdej jego fazie, od poczęcia po naturalny kres."

 

Orędzie na Światowy Dzień Pokoju 1.01.2004 r.
 

 

Europa nie może być zamknięta dla samej siebie. Ona musi być otwarta na wszystkich i gotowa do dialogu i współpracy ze wszystkimi. Czy Europa jest świadoma tego, że jej powołaniem jest być latarnią dla współczesnej cywilizacji? Czy jest zdeterminowana, aby uczynić wszystko dla zjednoczenia i samej dać świadectwo jedności w podzielonym świecie? Czy jest gotowa, aby być zaczynem pokoju i solidarności?

 Madryt, 3 maja 2003 

 

 

  

                                                       

                                                   
                                      

                                                Tło muzyczne: pieśń "Nowa Barka" 
                                                         
     z płyty  pt. "Nasza Pani Makowska" (2009 r.)                

                                               w wykonaniu Katarzyny Nowak i Wiesława Ryszawego

                                             słowa: Stefania Małysa

                                             muzyka i aranżacja: Wiesław Ryszawy

 

                                               Strona prywatna owstała 04 lutego 2007 r.

                                               z okazji wystawienia Misterium Męki Pańskiej "Pójdź za Mną ..."


                                                     Opracowanie: Maria Polak
                                                         pomoc webmasterska: Marcin Polak

                                              szablony